Zamień noworoczne postanowienia na cele.

Wczoraj zastanawiałam się nad sensem noworocznych postanowień. Przeanalizowałam miniony rok (klik) i to co chciałam w nim osiągnąć. Fotograficzne postanowienia w większości udało mi się spełnić, te niefotograficzne w całości. Postanowienia są dobre, ćwiczą naszą silną wolę i charakter. 1 stycznia to fajna data, by zacząć coś zmieniać. Ja jednak myślę, że chodzi o to, aby być w stu procentach pewnym tego, co chcemy osiągnąć. To mają być nasze cele i marzenia, a nie to czego chcieliby od nas inni lub byłoby lepiej przez nich widziane. Np. wątpię, że postanawiając, poprawę ocen ze wszystkiego czyimś celem jest zostać w życiu następcą Leonarda da Vinci. Postanawiamy tak, ponieważ rodzice ucieszyliby się ze świadectwa z paskiem, u nas w sumie też na parę minut pojawiłby się uśmiech. Jednak czy czerwona kreska na kartce może być celem w życiu? Czy do szczęścia konieczna jest piątka z geografii? Jestem ciekawa ilu z Was o tym marzy. Marzy – czyli wizualizując sobie chwilę otrzymania informacji o tej ocenie na świadectwie, widzi siebie szczęśliwego i czującego spełnienie kolejnego celu w drodze do tego, co chcę w życiu osiągnąć. Może jeśli ktoś z Was chcę zostać paleontologiem. Wtedy to jak najbardziej kolejny krok. Właściwie ta piątka byłaby wtedy skutkiem ubocznym dążenia do swoich marzeń, a nie średnią z trzech wyuczonych na pamięć sprawdzianów. W żaden sposób nie chcę Was odciągać od szkoły, chodzi mi tylko o to, że warto skupić się na realizacji swoich marzeń.

Chciałabym Wam przez to powiedzieć, że 1 stycznia to fajny czas, żeby zastanowić się nad tym o czym my w życiu marzymy, co będzie dla nas dobre. Wybrać sobie cel i rozpisać zadania, które nas od niego dzielą. Wtedy nie musimy nazywać ich postanowieniami, tylko realizowaniem pragnień!

“Dziś zrobię to, czego innym się nie chce.
Jutro zrobię to, czego inni nie będą w stanie!”

Najważniejsze jest, żeby nawet minimalnie tych planów nie oddalać, czy przekreślać. Zobaczcie.. Rok temu chciałam zmienić swoją dietę – odrzuciłam pszenicę. Pamiętam do dziś marcowy wyjazd na tydzień na narty w Tatry. Codziennie w mrozie do 15.00 wędrowałam, a cały wieczór jeździłam na stokach. W hotelu miałam w pakiecie wyżywienie, ale wiedząc, że nie dostane tam innego pieczywa, przed wyjazdem upiekłam sobie orkiszowe bułki, a bagażnik w samochodzie służył mi za zamrażalkę. Pamiętam też jak na jednym z obiadów zdrapywałam panierkę z kotleta, bo postanowienie to postanowienie. Nie chodzi o to, że te 3 gramy pszenicy, źle by wpłynęły na moje zdrowie. Chodzi o to, że jeśli raz się ugniemy, to potem będziemy robić to coraz częściej i coraz mocniej i skończy się na tym, że ‘zjemy cały pszenny bochenek’, bo… tak.

Moje cele na 2016 rok? 

Chciałabym zacząć tworzyć swój duży projekt fotograficzny. Oparty na stylizacjach, które sama wykonam. Planuję w  nim zadbać o każdy szczegół, każdy piksel. Polepszyć jakość fotografii. Projekt będzie kreował moje własne baśnie. Uświadomiłam sobie, że sam moment sesji, robienia zdjęć, jest dla mnie tylko środkiem do celu. Planowanie, przygotowywanie – chciałabym skupić się bardziej na tych częściach mojej pracy.

Trzymam za Was i za Wasze cele kciuki. Potraktujcie dzisiejszy dzień jako fajny moment, by coś zmienić, poświęcić się temu z całych sił i dobrze zapisać pustą kartkę 2016:) Ja chciałabym ją wypełnić zdjęciami z mojego nowego projektu. Jak widzicie na zdjęciu, miejsce na nie już zrobiłam:)